||

Obliczanie przyspieszenia bez podanego czasu

Treść zadania

Bazyli płynie z tatą motorówką. Motorówka na drodze 50m50 \text{m} przyspiesza od 5ms5 \frac{\text{m}}{\text{s}} do 25ms25 \frac{\text{m}}{\text{s}}. Oblicz przyspieszenie motorówki.

Bazyli w motorówce - ilustracja do zadania obliczanie przyspieszenia bez czasu

Potrzebujesz pomocy?

Schemat rozwiązania

Wyświetl schemat rozwiązania

Dane:
s=50ms=50 \text{m}
v0=5msv_0=5 \frac{\text{m}}{\text{s}}
v=25msv=25 \frac{\text{m}}{\text{s}}

Szukane:
a=?a=?

Wzory:
s=v0t+at22s=v_0 t + \frac{at^2}{2}
a=vv0ta=\frac{v-v_0}{t}


Przekształcenia:
a=vv0t|ta=\frac{v-v_0}{t} \Bigg| \cdot t
at=v0v|:aat=v_0-v \Big|:a
t=vv0at=\frac{v-v_0}{a}
s=v0t+at22=v0(vv0)a+a(vv0)22a2=v0vv02a+v22vv0+v022a=s=v_0 t + \frac{at^2}{2}=\frac{v_0(v-v_0)}{a}+\frac{a(v-v_0)^2}{2a^2}=\frac{v_0v-v_0^2}{a}+\frac{v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}=
=2v0v2v022a+v22vv0+v022a=2vv02v02+v22vv0+v022a=v2v022a=\frac{2v_0v-2v_0^2}{2a}+\frac{v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}=\frac{2vv_0-2v_0^2+v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}=\frac{v^2-v_0^2}{2a}
s=v2v022a|as=\frac{v^2-v_0^2}{2a} \Bigg|\cdot a
sa=v2v022|:ssa=\frac{v^2-v_0^2}{2} \Bigg|: s
a=v2v022sa=\frac{v^2-v_0^2}{2s}

Obliczenia:
a=(25ms)2(5ms)2250m=625m2s225m2s2100m=600m2s2100m=6ms2a=\frac{\Big(25 \frac{\text{m}}{\text{s}}\Big)^2-\Big(5\frac{\text{m}}{\text{s}}\Big)^2}{2\cdot 50 \text{m}}=\frac{625 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}-25 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}}{100\text{m}}=\frac{600 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}}{100\text{m}}=\underline{6\frac{\text{m}}{\text{s}^2}}

Rozwiązanie z komentarzem

1. krok – dane i szukane

Wyświetl 1. krok

Treść zadania jest dość prosta. Znamy wartość prędkości początkowej v0v_0 i końcowej vv oraz drogę ss, na której nastąpiła zmiana wartości prędkości. Sekcja z danymi wygląda zatem następująco:
Dane:
s=50ms=50 \text{m}
v0=5msv_0=5 \frac{\text{m}}{\text{s}}
v=25msv=25 \frac{\text{m}}{\text{s}}
Szukaną przez nas wielkością jest przyspieszenie aa motorówki w opisanej sytuacji. Zakładamy, że było ono stałe i do rozwiązania zadania wykorzystamy zależności opisujące ruch jednostajnie przyspieszony.

2. krok – wyprowadzenie wzoru – obliczanie przyspieszenia bez czasu

Wyświetl 2. krok

Przyspieszenie w ruchu jednostajnie przyspieszonym opisuje tempo zmiany prędkości w czasie:
a=ΔvΔta=\frac{\Delta v}{\Delta t}
W naszej sytuacji zmiana prędkości Δv\Delta v to po prostu różnica między końcową a początkową wartością prędkości:
Δv=vv0\Delta v=v-v_0,
natomiast rozważany przedział czasu Δt\Delta t możemy wyrazić po prostu jako czas trwania przyspieszania tt. Mamy zatem
a=vv0ta=\frac{v-v_0}{t}
Problem w tym, że zamiast czasu mamy podaną drogę. Znamy zależność między drogą a czasem w ruchu jednostajnie przyspieszonym:
s=v0t+at22s=v_0 t + \frac{at^2}{2}
Naszym punktem wyjścia są więc dwa równania, w których występują dwie niewiadome – czas i przyspieszenie. Z matematycznego punktu widzenia to nic innego układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi. W tym momencie może pojawić się pokusa podstawienia wartości liczbowych, ale ja nie polecam tej drogi. Zrobimy to porządnie, jak fizycy.
Polecenie jasno wskazuje, że mamy obliczyć przyspieszenie, a nie czas. Możemy więc wykorzystać jedno równanie, aby wyznaczyć z niego czas i otrzymaną formułę wstawić do drugiego równania. Ponieważ we wzorze na drogę czas występuje w drugiej potędze, lepszym wyborem będzie wyznaczenie go ze wzoru na przyspieszenie. Czas jest w mianowniku, zatem najpierw mnożymy równanie obustronnie przez tt:
a=vv0t|ta=\frac{v-v_0}{t} \Bigg| \cdot t
Następnie dzielimy obustronnie przez aa, aby dostać gotowy wzór na tt:
at=v0v|:aat=v_0-v \Big|:a
t=vv0at=\frac{v-v_0}{a}
Wyrażenie z prawej strony podstawiamy w miejsce tt do wzoru na drogę. W ten sposób w jednym równaniu będziemy mieć drogę, przyspieszenie, prędkość początkową i końcową, czyli wszystkie wielkości występujące w treści zadania. Po podstawieniu trzeba wykonać jeszcze trochę przekształceń, aby maksymalnie uprościć zapis. Wykonujemy więc potęgowanie (pamiętamy o odpowiednim wzorze skróconego mnożenia!) i skracamy a\text{a} w drugim ułamku:
s=v0t+at22=v0(vv0)a+a(vv0)22a2=v0vv02a+v22vv0+v022as=v_0 t + \frac{at^2}{2}=\frac{v_0(v-v_0)}{a}+\frac{a(v-v_0)^2}{2a^2}=\frac{v_0v-v_0^2}{a}+\frac{v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}
Aby dodać do siebie dwa ułamki musimy sprowadzić je do wspólnego mianownika. W tym przypadku wspólnym mianownikiem będzie 2a2a, zatem licznik i mianownik pierwszego ułamka mnożymy razy 22, po czym sumujemy ułamki i zapisujemy wynik już na jednej kresce ułamkowej:
s=2v0v2v022a+v22vv0+v022a=2vv02v02+v22vv0+v022a=v2v022as=\frac{2v_0v-2v_0^2}{2a}+\frac{v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}=\frac{2vv_0-2v_0^2+v^2-2vv_0+v_0^2}{2a}=\frac{v^2-v_0^2}{2a}
Redukujemy wyrazy podobne w liczniku i ostatecznie otrzymujemy:
s=v2v022a|as=\frac{v^2-v_0^2}{2a} \Bigg|\cdot a
Po ostatnim etapie przekształceń powinniśmy już uzyskać wzór obliczanie przyspieszenia bez czasu. Stosujemy podobne postępowanie jak wcześniej – mnożymy obustronnie przez aa, po czym dzielimy przez ss:
s=v2v022a|as=\frac{v^2-v_0^2}{2a} \Bigg|\cdot a
sa=v2v022|:ssa=\frac{v^2-v_0^2}{2} \Bigg|: s
a=v2v022sa=\frac{v^2-v_0^2}{2s}
Warto zapamiętać ten wzór na obliczanie przyspieszenia bez czasu, albo przynajmniej wiedzieć, jak go wyprowadzić, ponieważ przydaje się w wielu zadaniach, w których rozważamy ruch jednostajnie przyspieszony.

3. krok – obliczenia

Wyświetl 3. krok

Pozostało nam jedynie podstawić dane i wykonać obliczenia. Warto podstawiać dane z jednostkami i pamiętać, że wszystkie działania, które wykonujemy na liczbach dotyczą także jednostek:
a=(25ms)2(5ms)2250m=625m2s225m2s2100m=600m2s2100m=6ms2a=\frac{\Big(25 \frac{\text{m}}{\text{s}}\Big)^2-\Big(5\frac{\text{m}}{\text{s}}\Big)^2}{2\cdot 50 \text{m}}=\frac{625 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}-25 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}}{100\text{m}}=\frac{600 \frac{\text{m}^2}{\text{s}^2}}{100\text{m}}=\underline{6\frac{\text{m}}{\text{s}^2}}

Odpowiedź

Wyświetl odpowiedź

Przyspieszenie motorówki wynosiło 6ms26 \frac{\text{m}}{\text{s}^2}.


Dla dociekliwych

  • Jak wyżej napisałam, zapamiętaj wyprowadzony wzór na obliczanie przyspieszenia bez czasu, przynajmniej na tyle, żeby go kojarzyć i wiedzieć, w jaki sposób się go wyprowadza. Nie ma go w tablicach na egzamin maturalny, ale nasze wyprowadzenie opiera się na innych wzorach, które w tablicach się znajdują.
    Wyprowadzanie wzorów jest bardzo ważną umiejętnością w fizyce i wysoko cenioną w zadaniach maturalnych. Warto ją ćwiczyć i nie ulegać pokusie podstawiania danych liczbowych do surowych wzorów z tablic. Najpierw przekształcenia, potem obliczenia. Dlaczego? Wyjaśnię to na przykładzie powyższego zadania. Obliczanie przyspieszenia bez czasu jest treścią całej masy zadań. Wyprowadzony przez nas wzór może być użyty w każdym z nich, dzięki czemu oszczędzamy sobie mnóstwo czasu. Gdybyśmy podstawili dane liczbowe i od początku na nich operowali, nie uzyskalibyśmy uniwersalnych rezultatów.

Podstawa programowa

Wymagania szczegółowe. Uczeń:

  • I. 1) przedstawia jednostki wielkości fizycznych, opisuje ich związki z jednostkami podstawowymi; przelicza wielokrotności i podwielokrotności;
  • I. 4) przeprowadza obliczenia liczbowe posługując się kalkulatorem;
  • II. 3) opisuje ruchy prostoliniowe jednostajne i jednostajnie zmienne, posługując się zależnościami położenia, wartości prędkości oraz drogi od czasu.

Coś się zaciekawiło? A może widzisz błąd? Potrzebujesz czegoś więcej? Daj znać w komentarzu. Ta strona wciąż się rozwija.

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *